Bölüm II : Pianna Savaşçıları (devamı)

Üçüncü yılda, tecrübeli askerler bu yaratıkları avlayıp öldürmeye başladılar. Küçük gruplar halinde partiler oluşturarak, ana gurubun dışında gezinen nispeten zayıf yaratıklara arkadan saldırıyor ve öldürüyorlardı. Bu savaşçılar geri döndüklerinde birçok zafer ve macera hikayeleri de getiriyorlardı.

Kısa süre içerisinde birbirinden bağımsız hareket eden bu partiler, kendi içlerinde organize oldular ve Pianna Şövalyeleri ortaya çıktı. El Morad'dan bağımsız yaşayan bu şövalyeler hayatlarını işlerine adamışlardı. Bazıları büyü sanatlarını ve güç vermeyi bile öğrendiler.

Yedinci yılın son gününde, hiç beklenmedik tuhaf bir şey oldu. El Moradın her yanına kırmızı bir yağmur yağdı. Uzaktan koyu bir yeşil sis perdesi gittikçe yaklaşıyordu. Bir uyarı yankılandı ve yıllardan sonra ilk defa herkes kaçmak için kapılara koştu ve ilk defa bu kadar korkmuşlardı.

Kral Manes, kendisini duyacak herhangi bir tanrı için yine dua ediyordu ve bu defa Cypher'ın görüntüsündeki Patos yanıt verdi.

Manes 'Uzun yıllardır sürekli sana yalvarıyorum, neden şimdiye kadar bekledin?' diye bağırdı.
'Gerek yoktu' diye cevap geldi.
'Hergün insanlarım ölüyor bundan daha gerekli ne olabilirdi ki?' dedi Manes.
Yine 'Gerek yoktu' yanıtı geldi.
Kral kurtarıcıya yalvarması gerektiğine karar vererek ' Senin gücün var, sadece kullanman yeterli biz senin alçakgönüllü hizmetkarlarınız. Tam şimdi bizi kurtarabilirsin'
'Bugün hizmetçilerin akıbeti yok artık. Sonun yaklaştığı anda kendimi göstermek istedim. İsteseydim gururlandığım bu yıkımı sahip olduğum güçle ta başlangıcında durdurabilirdim.'
Kral öfke ile doğrularak kılıcını sesin geldiği yöne doğrulttu ve haykırdı ' Sen bir tanrı olabilirsin Cypher ancak kolayca yıkıp geçemeyeceksin. Eğer bize yardım etmeyeceksen, sende bizimle aynı sona katlanacaksın.'.
Fakat Patos çoktan gitmişti bile.

"Konsül üyelerinden birisi, alnından akan teri silerken ' Yapabileceğimiz bir şeyler olmalı diyordu'.
Onun hemen yanındaki diğer bir üye esnemesini gizlemeye çalışıyordu. Vakit öğleden sonra olmuştu. Lordlar ve liderler Cypher'ın göründüğü gece yarısından bu yana tartışıyorlardı.

Bir Planisadian lordu ayağa kalkarak, yaklaşan koyu yeşil sisten kaçmak için yaptığı planı tekrarladı. Sisi keşfe gidenlerden hiçbiri dönmemişti ve ona göre koşulları yeniden değerlendirebilmek için öncelikle kaçıp uzaklaşmaları gerektiği idi. Sis hızla yaklaşıyordu ve herkesin kaçıp uzaklaşması günler alacaktı.

'Hayır, kalacağız ve direneceğiz, sonrada Cypher'ı öldüreceğiz böylece her şey yoluna girecek' diye gürledi elleri ile okunu okşamakta olan yan taraftaki Erenion lideri, 'Yeterince kaçtık'.

Konsül gürültü ve yaygaraya boğuldu, daha önce de birçok uçuk öneriler getirenler olmuştu ancak böyle bir çözüm herkesi hayrete düşürmüştü.

Birisi haykırdı 'Sen delimisin? Cyhper bir tanrı. ' 'Gerekirse burada kalacağız ancak Cypher'a karşı savaşmayacağız'

Oda birden sessizliğe büründü. Kalmak ancak savaşmamak ? Sonra ne olacaktı ? Sadece ölüm ?

Kral Manes sükunetle konuştu ' Pianna Şövalyelerini çağırın'.

Bazıları Kralın aklını yitirdiğini düşündü, bazıları da aslında Cypher'ın kralla konuştuğuna inanmamaya başladı.

Pianna Şövalyeleri bütün popülerlikleri ile kale kapısının önüne doğru at sürdüler. İşte herkesi koruyacak efsanevi kahramanlar buradaydı. Yeni dizayn edilmiş zırhları ve parlak silahları içerisinde, eski kahramanlık kitaplarından canlanıp gelmiş gibi görünüyorlardı. Hiç kimse onların kaybedeceğini düşünmüyordu.